Lachende kindergezichten, daar doen we het voor!

Ontstaan van de groep
In 1946 hebben de heren H. Jansen en H. van de Berg (hoofd van de toenmalige Heilig Hartschool in Arnhem) een eerste begin gemaakt met Sinterklaasbezoeken. Dit initiatief kwam voort uit de “Stam” (een jongerengroep in leeftijd variërend van 15 tot 20 jaar) van de scoutinggroep St. Bonifatius. De "Stam" had als doelstelling het dienstbaar zijn voor de medemens. Vanuit het huis van de familie Groeneveld aan de Jacob Cremerstraat in Arnhem werd de actie gecoördineerd. De familie Kramer heeft zich toen met name bekommerd om het onderhoud en opslag van de kleding.

Opbrengst en het goede doel
In het begin was de opbrengst bestemd voor de St. Bonifatiusgroep zelf. Na 1958 werd de opbrengst bestemd voor zieken, die een bedevaart naar Lourdes wilden maken en daar zelf het geld niet voor hadden. Tegenwoordig gaat het geld naar doelen waar kinderen bij betrokken zijn. Hierbij geldt ons motto: “Een kinderfeest hier voor een kinderfeest daar”.

De naam van de groep
Vanaf 1958 heette de groep de "Lourdesgroep" en had in die tijd een uitsluitend Rooms-Katholiek karakter. In de loop van de jaren bleek dat door de toenemende welvaart en sociale voorzieningen de zieken meestal zelf het geld voor de reis naar Lourdes konden opbrengen. Deze ontwikkeling betekende dat het doel werd bijgesteld en dat de actie vooral gericht werd op kleinschalige ontwikkelingsprojecten in de derde wereld. Vanaf die tijd was de naam Sintgroep. Sinds kort beschikt de groep over een eigen website en hanteert de groep de naam Sintgroep Arnhem.

Huisvesting
Het huisvesten van de groep vond in eerste instantie plaats in de kelders van de Heilig Hartschool aan de Bakenbergseweg in Arnhem.

In 1968 vond de groep, via bemiddeling van de zusters van het Elisabeth Gasthuis, huisvesting in de kelders van het ziekenhuis. Dit was een hele verbetering! Het voornaamste was dat zich daar een ligbad voor het wassen van de zwarte Pieten bevond. In de oude situatie moest het waswater met behulp van butagasbranders verwarmd worden, het zwarte waswater werd dan geloosd op de steile Frans Halslaan. Dit had, tot blijdschap van kinderen uit de buurt, bij vorst een gigantische zwarte glijbaan tot gevolg.
In de loop van de tijd hebben zich aanzienlijke verbeteringen voorgedaan op het gebied van baarden, schmink, kleding and last but not least de organisatie. Daarbij werden de routes met behulp van de computer opgesteld. Na jaren bivakkeren in de catacomben van het ziekenhuis vertrokken de laatste zusters uit het "slot" van het Elisabeth Gasthuis. Hierna mocht onze groep intrek nemen in het "slot". In 1989 werd duidelijk dat in het kader van de fusie en nieuwbouw van de Arnhemse ziekenhuizen ook onze huisvesting ter discussie stond. Via bemiddeling van de directie van het verzorgingstehuis de Drie Gasthuizen, kon de groep terecht in het oude ziekenverblijf van het tehuis aan de Rosendaalseweg. Gedurende deze jaren is de locatie de Drie Gasthuizen gelijk gebleven, maar door interne veranderingen hebben we al enkele mooie plekken in het tehuis als uitvalsbasis mogen hanteren.